Host – urządzenie końcowe sieci komputerowej, stanowiące źródło lub celu przesyłania danych w sieci.
Hostem jest każde urządzenie w sieci, któremu przypisano adres IP.
Serwer – komputer, na którym zainstalowane jest specjalistyczne oprogramowanie, oferujący usługi innym
komputerom (WWW, poczta elektroniczna, zasoby plikowe).
Klient – komputer korzystający z usług udostępnianych przez serwery.
Klient – Serwer – architektura sieci komputerowej, w której występuje komputer udostępniający usługi
(serwer) oraz komputery korzystające z tych usług (klienci).
Peer to Peer (P2P) – architektura sieci komputerowej, w której nie występuje jeden komputer
udostępniający usługi, wszystkie komputery w tej sieci działają na równorzędnych prawach.
Medium transmisyjne – element sieci komputerowej, za pomocą którego wzajemnie komunikują się
urządzenia, może nim być kabel miedziany, światłowodowy, jak również fale radiowe (WiFi).
Protokół komunikacyjny – określony sposób (język) komunikacji, dzięki któremu możliwa jest wymiana
danych pomiędzy urządzeniami w sieci.
LAN (ang. Local Area Netwok) – lokalna sieć komputerowa, obejmująca swoim zasięgiem pomieszczenie,
piętro, budynek lub zbiór budynków.
MAN (ang. Metropolitan Area Netwok) – miejska sieć komputerowa, obejmująca swoim zasięgiem miasto
lub aglomerację miejską.
WAN (ang. Wide Area Netwok) – rozległa sieć komputerowa, komunikująca ze sobą odległe sieci LAN.
Topologia fizyczna sieci – określa sposób połączenia ze sobą komputerów w sieci.
Topologia logiczna sieci – określa sposób komunikowania ze sobą komputerów w sieci.
Karta sieciowa (ang. NIC – Network Interface Card) – adapter instalowany w urządzaniach (komputerach,
telefonach, itp.), dzięki któremu możliwe jest podłączenie tego urządzenie do sieci komputerowej.
Ruter (ang. Router) – urządzenie sieciowe, którego głównych zadaniem jest łączenie ze sobą różnych sieci,
w celu umożliwienia im wzajemnej komunikacji oraz określanie ścieżki przepływu danych pomiędzy
sieciami na podstawie adresu IP (ang. Routing).
Przełącznik (ang. Switch) – urządzenie sieciowe, które łączy urządzenia w sieci lokalnej oraz decyduje o
przesyle danych pomiędzy urządzaniami na podstawie adresu MAC.
Adres IP – logiczny adres interfejsu urządzenia w sieci komputerowej.
Adres MAC – fizyczny (sprzętowy) adres karty sieciowej urządzenia, nadawany przez producenta na etapie
produkcji.
Internet (Intersieć)– siatka połączonych ze sobą sieci rozległych.
Intranet – prywatna sieć, wykorzystująca w komunikacji standardy sieci Internet, takie jak WWW, FTP czy
POP3 i SMTP, do której dostęp mają tylko upoważnieni użytkownicy (np. do Intranetu w firmie XYZ mają
dostęp tylko pracownicy tej firmy)
Extranet – rozszerzenie sieci prywatnej (Intranet), umożliwiające dostęp do jej zasobów również dla innych
użytkowników.
VPN – prywatna sieć, do zasobów której możemy się dostać przez sieć Internet, wykorzystując tzw.
tunelowy kanał transmisji danych.
DNS (ang. Domain Name System) – system zmieniający nazwę mnemoniczną (zrozumiałą dla człowieka),
np. onet.pl na odpowiadający jej adres IP w sieci.
Autor: admin
-

Podstawowe pojęcia z zakresu sieci komputerowych
-

Jak wycentrować diva?
Wyśrodkowanie div-a
1. margin: 0 auto;
Tej opcji możemy użyć, jeśli element, który chcemy wyśrodkować jest elementem blokowym i posiada ustaloną szerokość. W ten sposób wycentrujemy diva lub paragraf w poziomie.
Stwórzmy dwa div-y, z których jeden jest większy i zawiera w sobie drugi, mniejszy. Oba wycentrujemy w pionie za pomocą margin: 0 auto;
HTML: <body> <div class="outside"> <div class="inside"> </div> <p class="paragraph"> Centered paragraph </p> </div> </body> CSS: .outside { width: 600px; height: 400px; border: 2px solid black; margin: 0 auto; } .inside { width: 150px; height: 100px; background-color: red; margin: 0 auto; } .paragraph { width: 150px; margin: 0 auto; }
2. Flexbox
Za pomocą flexboxa możemy wycentować jednego lub kilka div-ów zarówno w poziomie jak i w pionie. Wystarczy, że element – rodzic posiadać będzie właściwość display: flex i że ustawimy na nim odpowiednie zachowanie elementów – dzieci.
HTML: <body> <div class="outside"> <div class="inside"> </div> </div> </body> CSS: .outside { width: 600px; height: 400px; border: 2px solid black; display: flex; justify-content: center; align-items: center; } .inside { width: 150px; height: 100px; background-color: red; }
3. Pozycja Absolutna i CSS Transform
To powszechna technika, która służy do centrowania elemetów pozycjonowanych absolutnie.
HTML: <body> <div class="outside"> <div class="inside"> </div> </div> </body> CSS: .outside { width: 600px; height: 400px; border: 2px solid black; position: relative } .inside { width: 150px; height: 100px; background-color: red; position: absolute; top: 50%; left: 50%; transform: translate(-50%, -50%); }Efekt jest taki sam jak przy flexboxie:

4. Position: absolute
W tym przypadku marginesy ustawione na auto w połączeniu z wartościami zero dla zestawów lewy i prawy lub górny i dolny wyśrodkują div-a bezwzględnie w elemencie-rodzicu.
HTML: <body> <div class="outside"> <div class="inside"> </div> </div> </body> CSS: .outside { width: 600px; height: 400px; border: 2px solid black; margin: 0 auto; position: relative; } .inside { width: 150px; height: 100px; background-color: red; position: absolute; margin: auto; top: 0; right: 0; bottom: 0; left: 0; }
Wyśrodkowanie tekstu
1. Text-align
Jeśli chodzi o wyśrodkowanie tekstu w poziomie, jedną z najbardziej znanych reguł jest użycie właściwości text-align.
HTML: <p> Center this text </p> CSS: p { text-align: center; }
2. Line-height
Jeśli chcesz wyśrodkować text w pionie, możesz użyć reguły line-height i ustawić wysokość lini tekstu diva równą wysokości tego diva.
HTML: <div class="div"> <p class="paragraph"> Center this paragraph </p> </div> CSS: .div { width: 600px; height: 400px; border: 2px solid black; line-height: 400px; } .paragraph { text-align: center; }
3. Display: table
Ta technika pozwala na dodanie zawartości do elementu HTML i wyśrodkowanie jej zarówno w poziomie, jak i w pionie, bez martwienia się o wysokość lub szerokość.
Musisz tylko ustawić display: table w elemencie-rodzicu i display: table-cell w elemencie – dziecku, a następnie ustawić wyrównanie tekstu w pionie i poziomie:
HTML: <div class="div"> <p class="paragraph"> Center this paragraph </p> </div> CSS: .div { width: 600px; height: 400px; border: 2px solid black; display: table; } .paragraph { display: table-cell; text-align: center; vertical-align: middle; }
-

Polecenia Ubuntu
Podstawowe komendy w Ubuntu obejmują nawigację po systemie (np.
cd,ls,pwd), zarządzanie plikami i katalogami (np.mkdir,rm,cp,mv), a także operacje systemowe (np.sudo,apt-get,man). Kluczowe są także skróty klawiszowe, takie jakCtrl+Cdo przerwania polecenia i strzałki do przeglądania historii.Nawigacja po systemie
pwd: Pokazuje ścieżkę do bieżącego katalogu.ls: Wyświetla zawartość bieżącego katalogu.ls -l: Pokazuje szczegółowe informacje o plikach.ls -a: Wyświetla również ukryte pliki.
cd: Zmienia katalog.cd ..: Przechodzi do katalogu nadrzędnego.
Zarządzanie plikami i katalogami
mkdir <nazwa_katalogu>: Tworzy nowy katalog.rmdir <nazwa_katalogu>: Usuwa pusty katalog.rm <nazwa_pliku>: Usuwa plik.rm -rf <nazwa_katalogu>: Usuwa katalog wraz z jego zawartością.touch <nazwa_pliku>: Tworzy pusty plik tekstowy.cp <plik_źródłowy> <plik_docelowy>: Kopiuje plik.mv <plik_źródłowy> <plik_docelowy>: Przenosi lub zmienia nazwę pliku lub katalogu.cat <plik>: Wyświetla zawartość pliku.chmod xxx <plik>: Zmienia prawa dostępu do pliku.chown <użytkownik>:<grupa> <plik>: Zmienia właściciela i grupę pliku.
Informacje i pomoc
man <polecenie>: Wyświetla podręcznik dla danego polecenia.whoami: Wyświetla nazwę bieżącego użytkownika.ps: Wyświetla działające procesy.history: Wyświetla historię wprowadzonych komend.grep <wzorzec> <plik>: Wyszukuje linie pasujące do wzorca w pliku.
Ustawienia i zarządzanie systemem
sudo <polecenie>: Uruchamia polecenie z uprawnieniami administratora.apt-get update: Aktualizuje listę pakietów.apt-get upgrade: Aktualizuje zainstalowane pakiety.exit: Zamyka terminal.shutdown: Zamyka system.
-

Adresowanie IPv4
Jednym z kluczowych zadań warstwy sieci jest adresowanie. Adresowanie w sieciach IP jest bardzo podobne do adresowania stosowanego przez nas, ludzi. Oczywiście tylko na poziomie logicznym, mechanizmy adresowania są różne. Hosty w sieciach zostały pogrupowane w celu łatwiejszego nimi zarządzania i adresowania.

Podobnie jak u ludzi, też mieszkamy w miastach, na konkretnych ulicach. Dzięki temu wspomniana wcześniej paczka od cioci z Ameryki łatwo mogła dotrzeć do odbiorcy. Najpierw została wysłana promem do Polski, potem ciężarówką do Twojego miasta, następnie mniejszym autem pod wskazaną ulicę i numer domu. Bardzo podobnie jest z adresowanie hostów. Pakiet przesyłany pomiędzy sieciami, najpierw trafia do sieci, do której przynależy host, a potem przesyłany jest już do konkretnego hosta. Ten typ adresowania nazywany jest adresowaniem hierarchicznym, bo najpierw doczytywane są informacje ogólne, czyli w przypadku przesyłania danych adres sieci, potem dopiero te szczegółowe, czyli adres IP konkretnego hosta.

