Autor: admin

  • Podstawowe pojęcia z zakresu sieci komputerowych

    Podstawowe pojęcia z zakresu sieci komputerowych

    Host – urządzenie końcowe sieci komputerowej, stanowiące źródło lub celu przesyłania danych w sieci.
    Hostem jest każde urządzenie w sieci, któremu przypisano adres IP.
    Serwer – komputer, na którym zainstalowane jest specjalistyczne oprogramowanie, oferujący usługi innym
    komputerom (WWW, poczta elektroniczna, zasoby plikowe).
    Klient – komputer korzystający z usług udostępnianych przez serwery.
    Klient – Serwer – architektura sieci komputerowej, w której występuje komputer udostępniający usługi
    (serwer) oraz komputery korzystające z tych usług (klienci).
    Peer to Peer (P2P) – architektura sieci komputerowej, w której nie występuje jeden komputer
    udostępniający usługi, wszystkie komputery w tej sieci działają na równorzędnych prawach.
    Medium transmisyjne – element sieci komputerowej, za pomocą którego wzajemnie komunikują się
    urządzenia, może nim być kabel miedziany, światłowodowy, jak również fale radiowe (WiFi).
    Protokół komunikacyjny – określony sposób (język) komunikacji, dzięki któremu możliwa jest wymiana
    danych pomiędzy urządzeniami w sieci.
    LAN (ang. Local Area Netwok) – lokalna sieć komputerowa, obejmująca swoim zasięgiem pomieszczenie,
    piętro, budynek lub zbiór budynków.
    MAN (ang. Metropolitan Area Netwok) – miejska sieć komputerowa, obejmująca swoim zasięgiem miasto
    lub aglomerację miejską.
    WAN (ang. Wide Area Netwok) – rozległa sieć komputerowa, komunikująca ze sobą odległe sieci LAN.
    Topologia fizyczna sieci – określa sposób połączenia ze sobą komputerów w sieci.
    Topologia logiczna sieci – określa sposób komunikowania ze sobą komputerów w sieci.
    Karta sieciowa (ang. NIC – Network Interface Card) – adapter instalowany w urządzaniach (komputerach,
    telefonach, itp.), dzięki któremu możliwe jest podłączenie tego urządzenie do sieci komputerowej.
    Ruter (ang. Router) – urządzenie sieciowe, którego głównych zadaniem jest łączenie ze sobą różnych sieci,
    w celu umożliwienia im wzajemnej komunikacji oraz określanie ścieżki przepływu danych pomiędzy
    sieciami na podstawie adresu IP (ang. Routing).
    Przełącznik (ang. Switch) – urządzenie sieciowe, które łączy urządzenia w sieci lokalnej oraz decyduje o
    przesyle danych pomiędzy urządzaniami na podstawie adresu MAC.
    Adres IP – logiczny adres interfejsu urządzenia w sieci komputerowej.
    Adres MAC – fizyczny (sprzętowy) adres karty sieciowej urządzenia, nadawany przez producenta na etapie
    produkcji.
    Internet (Intersieć)– siatka połączonych ze sobą sieci rozległych.
    Intranet – prywatna sieć, wykorzystująca w komunikacji standardy sieci Internet, takie jak WWW, FTP czy
    POP3 i SMTP, do której dostęp mają tylko upoważnieni użytkownicy (np. do Intranetu w firmie XYZ mają
    dostęp tylko pracownicy tej firmy)
    Extranet – rozszerzenie sieci prywatnej (Intranet), umożliwiające dostęp do jej zasobów również dla innych
    użytkowników.
    VPN – prywatna sieć, do zasobów której możemy się dostać przez sieć Internet, wykorzystując tzw.
    tunelowy kanał transmisji danych.
    DNS (ang. Domain Name System) – system zmieniający nazwę mnemoniczną (zrozumiałą dla człowieka),
    np. onet.pl na odpowiadający jej adres IP w sieci.

  • Jak wycentrować diva?

    Jak wycentrować diva?

    Wyśrodkowanie div-a

    1. margin: 0 auto;

    Tej opcji możemy użyć, jeśli element, który chcemy wyśrodkować jest elementem blokowym i posiada ustaloną szerokość. W ten sposób wycentrujemy diva lub paragraf w poziomie.

    Stwórzmy dwa div-y, z których jeden jest większy i zawiera w sobie drugi, mniejszy. Oba wycentrujemy w pionie za pomocą margin: 0 auto;

    HTML:
    
    <body>
        <div class="outside">
            <div class="inside">
            </div>	
            <p class="paragraph"> Centered paragraph </p>	
        </div>
    </body>
    
    CSS:
    
    .outside {
    	width: 600px;
    	height: 400px;
    	border: 2px solid black;
    	margin: 0 auto;
    }
    
    .inside {
    	width: 150px;
    	height: 100px;
    	background-color: red;
    	margin: 0 auto;
    }
    
    .paragraph {
    	width: 150px;
    	margin: 0 auto;
    }

    2. Flexbox

    Za pomocą flexboxa możemy wycentować jednego lub kilka div-ów zarówno w poziomie jak i w pionie. Wystarczy, że element – rodzic posiadać będzie właściwość display: flex i że ustawimy na nim odpowiednie zachowanie elementów – dzieci.

    HTML:
    
    <body>
        <div class="outside">
            <div class="inside">
            </div>		
        </div>
    </body>
    
    CSS:
    
    .outside {
    	width: 600px;
    	height: 400px;
    	border: 2px solid black;
    
    	display: flex;
    	justify-content: center;
    	align-items: center;
    }
    
    .inside {
    	width: 150px;
    	height: 100px;
    	background-color: red;
    }

    3. Pozycja Absolutna i CSS Transform

    To powszechna technika, która służy do centrowania elemetów pozycjonowanych absolutnie.

    HTML:
    
    <body>
        <div class="outside">
            <div class="inside"> </div>		
        </div>
    </body>
    
    CSS:
    
    .outside {
    	width: 600px;
    	height: 400px;
    	border: 2px solid black;
    	position: relative
    }
    
    .inside {
    	width: 150px;
    	height: 100px;
    	background-color: red;
    
    	position: absolute;  
            top: 50%;  
            left: 50%;  
            transform: translate(-50%, -50%);
    }

    Efekt jest taki sam jak przy flexboxie:

    How to center div horizontally and vertically in css

    4. Position: absolute

    W tym przypadku marginesy ustawione na auto w połączeniu z wartościami zero dla zestawów lewy i prawy lub górny i dolny wyśrodkują div-a bezwzględnie w elemencie-rodzicu.

    HTML:
    
    <body>
        <div class="outside">
            <div class="inside"> </div>		
        </div>
    </body>
    
    CSS:
    
    .outside {
    	width: 600px;
    	height: 400px;
    	border: 2px solid black;
    	margin: 0 auto;
    	position: relative;  
    }
    
    .inside {
    	width: 150px;
    	height: 100px;
    	background-color: red;
    
    	position: absolute; 
    	margin: auto;  
    	top: 0;  
    	right: 0;  
    	bottom: 0;  
    	left: 0;
    }
    How to center div horizontally and vertically in css

    Wyśrodkowanie tekstu

    1. Text-align

    Jeśli chodzi o wyśrodkowanie tekstu w poziomie, jedną z najbardziej znanych reguł jest użycie właściwości text-align.

    HTML: 
    
    <p> Center this text </p>
    
    CSS:
    
    p {
        text-align: center;
    }

    2. Line-height

    Jeśli chcesz wyśrodkować text w pionie, możesz użyć reguły line-height i ustawić wysokość lini tekstu diva równą wysokości tego diva.

    HTML: 
    
    <div class="div">
         <p class="paragraph"> Center this paragraph </p> 
    </div>
    
    CSS:
    
    .div {
    	width: 600px;
    	height: 400px;
    	border: 2px solid black;
    	line-height: 400px;
    }
    
    .paragraph {
    	text-align: center;
    }

    3. Display: table

    Ta technika pozwala na dodanie zawartości do elementu HTML i wyśrodkowanie jej zarówno w poziomie, jak i w pionie, bez martwienia się o wysokość lub szerokość.

    Musisz tylko ustawić display: table w elemencie-rodzicu i display: table-cell w elemencie – dziecku, a następnie ustawić wyrównanie tekstu w pionie i poziomie:

    HTML: 
    
    <div class="div">
         <p class="paragraph"> Center this paragraph </p> 
    </div>
    
    CSS:
    
    .div {
    	width: 600px;
    	height: 400px;
    	border: 2px solid black;
    	display: table;
    }
    
    .paragraph {
    	display: table-cell;
    	text-align: center;
    	vertical-align: middle;
    }
  • Polecenia Ubuntu

    Polecenia Ubuntu

    Podstawowe komendy w Ubuntu obejmują nawigację po systemie (np. cdlspwd), zarządzanie plikami i katalogami (np. mkdirrmcpmv), a także operacje systemowe (np. sudoapt-getman). Kluczowe są także skróty klawiszowe, takie jak Ctrl+C do przerwania polecenia i strzałki do przeglądania historii. 

    Nawigacja po systemie

    • pwd: Pokazuje ścieżkę do bieżącego katalogu.
    • ls: Wyświetla zawartość bieżącego katalogu.
      • ls -l: Pokazuje szczegółowe informacje o plikach.
      • ls -a: Wyświetla również ukryte pliki.
    • cd: Zmienia katalog.
      • cd ..: Przechodzi do katalogu nadrzędnego. 

    Zarządzanie plikami i katalogami

    • mkdir <nazwa_katalogu>: Tworzy nowy katalog.
    • rmdir <nazwa_katalogu>: Usuwa pusty katalog.
    • rm <nazwa_pliku>: Usuwa plik.
    • rm -rf <nazwa_katalogu>: Usuwa katalog wraz z jego zawartością.
    • touch <nazwa_pliku>: Tworzy pusty plik tekstowy.
    • cp <plik_źródłowy> <plik_docelowy>: Kopiuje plik.
    • mv <plik_źródłowy> <plik_docelowy>: Przenosi lub zmienia nazwę pliku lub katalogu.
    • cat <plik>: Wyświetla zawartość pliku.
    • chmod xxx <plik>: Zmienia prawa dostępu do pliku.
    • chown <użytkownik>:<grupa> <plik>: Zmienia właściciela i grupę pliku. 

    Informacje i pomoc

    • man <polecenie>: Wyświetla podręcznik dla danego polecenia.
    • whoami: Wyświetla nazwę bieżącego użytkownika.
    • ps: Wyświetla działające procesy.
    • history: Wyświetla historię wprowadzonych komend.
    • grep <wzorzec> <plik>: Wyszukuje linie pasujące do wzorca w pliku. 

    Ustawienia i zarządzanie systemem

    • sudo <polecenie>: Uruchamia polecenie z uprawnieniami administratora.
    • apt-get update: Aktualizuje listę pakietów.
    • apt-get upgrade: Aktualizuje zainstalowane pakiety.
    • exit: Zamyka terminal.
    • shutdown: Zamyka system. 

  • Adresowanie IPv4

    Adresowanie IPv4

    Jednym z kluczowych zadań warstwy sieci jest adresowanie. Adresowanie w sieciach IP jest bardzo podobne do adresowania stosowanego przez nas, ludzi. Oczywiście tylko na poziomie logicznym, mechanizmy adresowania są różne. Hosty w sieciach zostały pogrupowane w celu łatwiejszego nimi zarządzania i adresowania.

    Grupowanie hostów

    Podobnie jak u ludzi, też mieszkamy w miastach, na konkretnych ulicach. Dzięki temu wspomniana wcześniej paczka od cioci z Ameryki łatwo mogła dotrzeć do odbiorcy. Najpierw została wysłana promem do Polski, potem ciężarówką do Twojego miasta, następnie mniejszym autem pod wskazaną ulicę i numer domu. Bardzo podobnie jest z adresowanie hostów. Pakiet przesyłany pomiędzy sieciami, najpierw trafia do sieci, do której przynależy host, a potem przesyłany jest już do konkretnego hosta. Ten typ adresowania nazywany jest adresowaniem hierarchicznym, bo najpierw doczytywane są informacje ogólne, czyli w przypadku przesyłania danych adres sieci, potem dopiero te szczegółowe, czyli adres IP konkretnego hosta.

    Adresowanie hierarchiczne